تاریخچه استفاده از روغن‌های حیوانی در خوراک دام و طیور به زمانی بازمی‌گردد که انسان‌ها به طور گسترده به دامداری و کشاورزی مشغول شدند و به دنبال منابع غنی انرژی برای تغذیه دام‌ها بودند. *دوران باستان: در تمدن‌های باستانی، چربی حیوانات (مانند گاو، گوسفند و بز) پس از ذبح، علاوه بر مصارف انسانی، برای تغذیه دام‌ها نیز مورد استفاده قرار می‌گرفت و معمولاً با روش‌های ساده‌ای مانند حرارت دادن به روغن تبدیل می‌شد و سپس در خوراک دام استفاده می‌شد. *قرون وسطی و پس از آن: با گسترش دامداری و افزایش تعداد دام‌ها، کشاورزان به دنبال منابع ارزان‌تر و مؤثرتر انرژی بودند و چربی‌های حیوانی جایگاه مهمی پیدا کردند. در این دوره، روش‌های پیشرفته‌تری برای استخراج و ذخیره‌سازی چربی حیوانی به وجود آمد. *دوران مدرن ( قرن 19 و 20 ):با پیشرفت فناوری، چربی‌های حیوانی به شکل صنعتی فرآوری شدند و به عنوان روغن خوراکی برای دام و طیور به بازار عرضه شدند و در اوایل قرن 20، روغن ماهی و سایر محصولات جانبی حیوانی به دلیل دارا بودن اسیدهای چرب ضروری مانند امگا 3، جایگاه ویژه‌ای در تغذیه دام و طیور پیدا کردند. *دوران معاصر ( قرن 21 ): امروزه استفاده از روغن‌های حیوانی در خوراک دام و طیور تحت قوانین سخت‌گیرانه بهداشتی و استانداردهای تغذیه‌ای قرار دارد و برای بهبود کیفیت خوراک، روغن‌های حیوانی اغلب با روغن‌های گیاهی مخلوط می‌شوند و به پایداری و حفظ محیط زیست کمک می کنند. تاریخچه پودر گوشت: استفاده از پودر گوشت در اروپا از زمان شیوع جنون گاوی اوج گرفت. آن‌ها از گوشت‌های دام که باید دور ریخته می‌شدند برای سوخت نیروگاه‌ها استفاده نمودند. به این ترتیب استفاده از این مواد برای تولید انرژی، کود کشاورزی و تهیه خوراک آماده حیوانات به کار برده شد.